தீராத தாகம் பகுதி-1: அந்தப்புரத்து நச்சு மலரும், இருள்வாரி இளவரசனும்

அகஸ்த்ரியாவின் புவியியல்: ஒரு புதிய உலகம்

கிறிஸ்து பிறப்பதற்குப் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, காலம் இன்னும் கணக்கிடப்படாத ஒரு யுகத்தில், 'பரணி பூமி' எனும் ஒரு பிரம்மாண்ட நிலப்பரப்பு இருந்தது. அதன் தென்கோடியில் வைரத்தைப் போல ஜொலித்த தேசம் தான் 'அகஸ்த்ரியா'. இந்தத் தேசத்தின் மேற்கே சீறிப்பாயும் அலைகளைக் கொண்ட 'நீலக்கரை கடல்' (The Azure Shore) அமைந்திருந்தது. இதன் நீர் நில நிறத்தில் இல்லாமல், அந்த நிலத்தின் தாதுக்களால் ஒருவித கருநீல நிறத்தில் காட்சியளிக்கும். வடக்கே மேகங்களைத் முட்டும் 'வெண்சிகர மலைகள்' அரணாக நின்றன.

அகஸ்த்ரியாவின் தலைநகரான 'நிமிர்வாயில்', நிலப்பரப்பிலிருந்து 2,000 அடி உயரத்தில் ஒரு தனித்த பாறை மலையின் மீது செதுக்கப்பட்டிருந்தது. இதற்குக் கீழே 'கருநதி' ஆவேசமாகப் பாய்ந்து சென்று நீலக்கரை கடலில் கலக்கும். இந்தக் கோட்டையைச் சென்றடைய ஒரே ஒரு வழிதான் இருந்தது. அது செங்குத்தான மலைப்பாதையில் அமைந்திருக்கும் 'ஆயிரம் படிகள்'. எதிரிகள் யாரும் எளிதில் நெருங்க முடியாத ஒரு கோட்டை அது.

நிமிர்வாயில் கோட்டையின் நள்ளிரவுச் சதி

அன்று வானில் இரண்டு நிலவுகள் தோன்றும் அபூர்வமான இரவு (அந்த உலகில் இரண்டு நிலவுகள் உண்டு: ஒன்று செந்நிறமான 'செம்மதி', இன்னொன்று வெண்மையான 'பால்மதி'). இரண்டு நிலவுகளும் நேர்க்கோட்டில் வரும்போது அகஸ்த்ரியாவில் ஏதாவது ஒரு மாற்றம் நிகழும் என்பது மக்களின் நம்பிக்கை.

கோட்டையின் உச்சியில் இருக்கும் அந்தப்புரத்தில், பேரரசன் தேவதத்தன் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தார். அவருக்கு வயது ஐம்பதைத் தாண்டினாலும், ஒரு போர்க்களத்து வீரனுக்கே உரிய கம்பீரம் அவரிடம் இருந்தது. ஆனால், அன்று அவர் கண்ட கனவு அவரை நிலைகுலையச் செய்தது. அவரது கனவில், அவர் அமர்ந்திருக்கும் அரியணை திடீரென்று மணலாகக் கரைந்து போவது போலவும், அவரது கைகள் ரத்தத்தில் நனைந்திருப்பது போலவும் தெரிந்தது.

அவர் திடுக்கிட்டு விழித்தபோது, அறையில் ஒரு விசித்திரமான அமைதி நிலவியது. காவலுக்கு நின்றிருக்க வேண்டிய வீரர்கள் எங்கே போனார்கள்? வாசனைத் திரவியங்கள் எரியும் தூபக்கலசங்களிலிருந்து ஒருவித மயக்கத்தைத் தரும் மணம் வீசியது.

இருண்ட மூலையிலிருந்து ஒரு மெல்லிய காலடிச் சத்தம் கேட்டது. ஒரு நிழல் மெல்ல அசைந்து அவர் அருகே வந்தது. அது தேவதத்தனின் இளைய மனைவி கார்முகி. அவள் அணிந்திருந்த கருநீலப் பட்டு ஆடை, நிலவொளியில் ஒரு நாகத்தின் சட்டை போல மின்னியது.

"கார்முகி... நீயா? வீரர்கள் எங்கே? அறைக்குள் ஏன் இவ்வளவு மௌனம்?" என்று கேட்டார் தேவதத்தன். அவர் குரல் அவர் கட்டுப்பாட்டை மீறித் தழுதழுத்தது.

கார்முகி பேசவில்லை. அவள் கையில் ஒரு சிறிய தங்கப் பேழை இருந்தது. அதை அவள் மெல்லத் திறந்தாள். அதனுள் ஒரு காய்ந்த, கறுப்பு நிற இதழ்களைக் கொண்ட பூ இருந்தது. அதன் பெயர் 'நிணப்பூ'. பரணி பூமியின் மிகவும் ஆபத்தான காடான 'இருள்வாரி'யின் ஆழத்தில், பிணங்கள் மட்கும் இடத்தில் மட்டுமே பூக்கும் அபூர்வ மலர் இது.

"அரசே, தாகம்... இந்த உலகிலேயே மிகவும் கொடுமையான தாகம் எது தெரியுமா? அதிகாரத்தின் தாகம். அதைத் தணிக்க ஒரே ஒரு வழிதான் உண்டு," என்றாள் கார்முகி. அவளது கண்கள் அந்த இருளிலும் ஒரு பூனையைப் போல ஜொலித்தன.

அவள் அந்த மலரைத் தேவதத்தனின் முகத்திற்கு அருகே கொண்டு சென்றாள். அந்த மலரிலிருந்து வெளியேறிய நுணுக்கமான தாதுக்கள், மன்னரின் சுவாசப் பையைச் சென்றடைந்தன. அடுத்த சில வினாடிகளில், தேவதத்தனின் இதயம் துடிப்பதை நிறுத்தியது. அவர் உடல் நீல நிறமாக மாறத் தொடங்கியது. ஒரு மாபெரும் பேரரசன், எந்தப் போர்க்களத்திலும் வீழாத வீரன், ஒரு பெண்ணின் சிறு மலர் தந்திரத்தால் மர்மமான முறையில் உயிர் துறந்தான்.

கார்முகி மெல்லக் குனிந்து, மன்னரின் தலையிலிருந்த அந்தப் பொற்கிரீடத்தை எடுத்தாள். "இனி இந்தச் செங்கோல் என் ஆணைப்படி ஆடும்!"

இருள்வாரி காட்டின் இரகசியம்: யுகாந்தனின் வளர்ச்சி

தலைநகரிலிருந்து நூறு மைல் தொலைவில், மேகங்கள் கூடக் கீழே இறங்கித் தவழும் 'இருள்வாரி' காடு அமைந்திருந்தது. அங்கே மனித நடமாட்டமே இருக்காது. அந்தக் காட்டின் நடுவே ஒரு பிரம்மாண்டமான ஆலமரத்தின் அடியில் ஒரு இளைஞன் அமர்ந்திருந்தான். அவன்தான் யுகாந்தன்.

அவன் தேவதத்தனின் முதல் மனைவியின் மகன். கார்முகி அகஸ்த்ரியாவிற்குள் நுழைந்தபோதே, அவளது கண்களில் இருந்த அதிகார வெறியைத் தேவதத்தன் உணர்ந்திருந்தார். தன் மகனைக் காக்க, அவன் சிறுவனாக இருந்தபோதே இந்தக் காட்டுக்கு அனுப்பி வைத்தார்.

யுகாந்தன் காட்டில் வளர்ந்தான். அவனுக்குக் காடுதான் தாய், விலங்குகள்தான் நண்பர்கள். அவன் பயன்படுத்தும் 'உயிர்வாள்' (The Living Blade) மிகவும் விசித்திரமானது. அது ஒரு அபூர்வ உலோகத்தால் செய்யப்பட்டது; அதன் பிடியில் ஒரு சிறிய மாணிக்கக் கல் இருக்கும். யுகாந்தனின் மனநிலைக்கு ஏற்ப அந்த வாள் வெப்பமாகவோ அல்லது குளிர்ச்சியாகவோ மாறும்.

அன்று இரவு, யுகாந்தன் ஒரு பெரும் வேட்டையை முடித்துவிட்டுத் திரும்பினான். அப்போது காட்டின் அமைதியைக் குலைக்கும் விதமாக ஒரு குதிரையின் ஓட்டம் கேட்டது. அவன் உஷாரானான். மரக்கிளைகளுக்கு இடையில் பதுங்கிக் கொண்டான்.

குதிரையில் வந்தது அவனது குருவும், முன்னாள் அமைச்சருமான சதுரங்கன். அவர் உடலில் பல இடங்களில் காயங்கள் இருந்தன.

"யுகாந்தா! எங்கே இருக்கிறாய்?" என்று அவர் பலவீனமான குரலில் அழைத்தார்.

யுகாந்தன் மரத்திலிருந்து கீழே குதித்தான். "ஆசானே! என்ன நடந்தது? உங்கள் உடலில் ரத்தம்..."

சதுரங்கன் மூச்சு வாங்கினார். "யுகாந்தா... அகஸ்த்ரியாவின் விளக்கு அணைந்துவிட்டது. உன் தந்தை... தேவதத்தன் மர்மமான முறையில் இறந்துவிட்டார். கார்முகி அரியணையைப் பிடித்துவிட்டாள். அவள் தந்திரமாக உன் தங்கை அமிழ்தினியைச் சிறை பிடித்துவிட்டாள். அவளுக்குத் துணையாகத் தளபதி காலன் தனது 'கருநீல ஒற்றர்' படையுடன் நகரையே நரகமாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கிறான்."

யுகாந்தனின் கண்கள் சிவந்தன. அவன் கையில் இருந்த 'உயிர்வாள்' தீப்பிழம்பைப் போலச் சிவக்கத் தொடங்கியது. "சகுனியின் தந்திரங்களை விடக் கேவலமான ஒரு சதி இது. என் தந்தைக்காகவும், என் தங்கைக்காகவும் நான் நிமிர்வாயில் கோட்டையைச் சுடுகாடாக மாற்றுவேன்!"

சிறைவாசம் மற்றும் கார்முகியின் புதிய கூட்டாளிகள்

நிமிர்வாயில் கோட்டையின் அடியில் இருந்தது பாதாளச் சிறை. அங்கே ஈரமான சுவர்களும், எலிகளின் சத்தமும் நிறைந்திருந்தன. இளவரசி அமிழ்தினி சங்கிலிகளால் பிணைக்கப்பட்டிருந்தாள்.

அவளுக்கு முன்னால் தளபதி காலன் நின்றிருந்தான். அவன் முகம் முழுக்கத் தழும்புகள் நிறைந்திருந்தன. அவன் ஒரு கையில் முட்கள் நிறைந்த சாட்டையை வைத்திருந்தான்.

"உன் அண்ணன் எங்கே? அவன் இருக்கும் இடத்தைச் சொன்னால் உன்னை இப்போதே விடுவிப்பேன்," என்று உறுமினான் காலன்.

அமிழ்தினி தளபதி காலன் முகத்தில் காரி துப்பினாள். "என் அண்ணன் வருவான் காலா... அவன் வரும்போது உன் தலை கார்முகியின் காலடியில் உருளும்." என்று கோபத்தில் கத்தினாள் இளவரசி அமிழ்தினி.

அப்போது அங்கே கார்முகி வந்தாள். அவள் முகத்தில் எந்தச் சலனமும் இல்லை. "காலன், இவளைச் சித்திரவதை செய்யாதே. யுகாந்தன் வரும்வரை இவள் உயிருடன் இருக்க வேண்டும். அவன் வந்தவுடன், அவன் கண்ணெதிரிலேயே இவளைக் கொல்ல வேண்டும். அதுதான் அவனுக்கு நாம் கொடுக்கும் மிகப்பெரிய தண்டனை."

அப்போது கார்முகியின் பின்னால் ஒரு நிழல் உருவம் தெரிந்தது. அவன் பெயர் 'மாயன்'. அவன் ஒரு மந்திரவாதி மற்றும் வஞ்சகத்தின் உச்சம். "அரசி, யுகாந்தன் சாதாரண வீரன் அல்ல. அவனிடம் இருக்கும் அந்த உயிர்வாள் மிகவும் ஆபத்தானது. அதை நாம் முதலில் முறிக்க வேண்டும்," என்றான்.

"அதற்குத் தான் நான் தயாராக இருக்கிறேன் மாயா," என்றாள் கார்முகி குரூரமான சிரிப்புடன்.

யுகாந்தனின் படையெடுப்பு: முதல் மோதல்

யுகாந்தன் தனது குதிரையில் மின்னல் வேகத்தில் அகஸ்த்ரியாவின் எல்லையை அடைந்தான். வழியில் கார்முகியின் வீரர்கள் அவனை வழிமறித்தனர். ஆனால் யுகாந்தனின் வாள் வீச்சுக்கு முன்னால் அவர்கள் காகிதங்களைப் போலச் சரிந்தனர்.

அவன் கோட்டை வாசலை அடைந்தபோது, அங்கே ஒரு விசித்திரமான காட்சி தெரிந்தது. கோட்டை கதவுகள் திறந்திருந்தன. உள்ளே எந்த வீரர்களும் இல்லை.

"இது பொறி என்று தெரிந்தே உள்ளே செல்கிறாயா யுகாந்தா?" என்று சதுரங்கன் கேட்டார்.

"ஆசானே, சிங்கத்தின் குகைக்குள் சென்றால்தான் சிங்கத்தை வேட்டையாட முடியும். நான் செல்வது அரியணைக்காக அல்ல, நீதிக்காக!" என்று கூறி உள்ளே பாய்ந்தான்.

சிம்மாசன அறைக்குச் செல்லும் பாதையில், திடீரென்று ஆயிரக்கணக்கான அம்புகள் அவன் மீது பாய்ந்தன. யுகாந்தன் தனது வாளைச் சுழற்றி ஒரு கேடயத்தைப் போல மாற்றினான். அம்புகள் அனைத்தும் அவனது வாளில் பட்டுத் தெரித்தன.

அப்போது, சிம்மாசனத்தின் பின்னால் இருந்து கார்முகி வெளிப்பட்டாள். அவளுக்குப் பின்னால் நூற்றுக்கணக்கான வீரர்கள் விற்களுடன் தயார் நிலையில் இருந்தனர்.

"யுகாந்தா! சரணடைந்து விடு. உன் தங்கை இப்போது என் கத்தியின் நுனியில் இருக்கிறாள்," என்றாள் கார்முகி. அவள் ஒரு கயிற்றை இழுக்க, மேலிருந்து ஒரு கூண்டில் அமிழ்தினி தொங்கிக் கொண்டிருந்தாள். கூண்டிற்கு அடியில் கொதிக்கும் எண்ணெய் இருந்தது.

யுகாந்தன் ஸ்தம்பித்து நின்றான். "வஞ்சகி! போர் தர்மத்தை மீறுகிறாய்!"

"அதிகாரத்தில் தர்மத்திற்கு இடமில்லை யுகாந்தா!" என்று கார்முகி சிரித்தாள்.

அப்போது யுகாந்தன் ஒரு முடிவெடுத்தான். அவன் தனது வாளைத் தரையில் குத்தினான். திடீரென்று தரை பிளந்தது. அவன் கீழே விழுந்தான். ஆனால் அவன் விழுந்தது எதிர்பாராத ஒரு பாதாள அறைக்குள்.

அங்கே மங்கலான ஒளியில் ஒரு முதியவர் சங்கிலியால் பிணைக்கப்பட்டிருந்தார். அவர் கண்கள் தோண்டப்பட்டிருந்தன.

"யார் நீ?" என்று கேட்டான் யுகாந்தன்.

அந்த முதியவர் தழுதழுத்த குரலில் சொன்னார், "யுகாந்தா... நான் தான் தேவதத்தன். மேலே கொல்லப்பட்டது ஒரு மாய உருவம். கார்முகி என்னை இங்கே பத்து வருடங்களாகச் சித்திரவதை செய்து வருகிறாள். நீ இப்போது பார்த்தது எல்லாம் ஒரு பெரிய நாடகம்!"

யுகாந்தன் பேரதிர்ச்சியில் உறைந்தான். தன் தந்தை உயிருடன் இருக்கிறாரா? அப்படியானால் மேலே கொல்லப்பட்டது யார்? கார்முகியின் உண்மையான பலம் எது?

யுகாந்தன் தன் தந்தையை மீட்பானா? மேலே கொல்லப்பட்ட அந்த மாய உருவம் யாருடையது? கார்முகியின் பின்னால் இருக்கும் அந்த 'நிழல் அரசு' (Shadow Council) யார்? அடுத்த நொடி அமிழ்தினி கொதிக்கும் எண்ணெய்க்குள் விழுவாளா?

(பகுதி 2-ல் இந்த பிரம்மாண்டப் போர் தொடரும்...)

Related Posts